Κυριακή, 27 Μαΐου 2012


Ζωγραφίζοντας μέσα από τις παιδικές ταινίες....

"ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΑΕ.."

"""Ποιος θα φανταζόταν πως υπάρχουν στ αλήθεια τέρατα? Ζουν στην Μπαμπουλόπολη, μια πόλη μακριά από τον δικό μας κόσμο, έχουν κι αυτοί παραξενιές, γελάνε, κλαίνε, ερωτεύονται...Ο "ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΑΕ" είναι μια εταιρεία που συλλέγει τις κραυγές των παιδιών, τρομάζοντάς τα με ειδικά εκπαιδευμένους "φοβιστές", επειδή παράγουν ενέργεια..Τα τέρατα νομίζουν πως τα παιδιά είναι τοξικά. Όταν ένα παιδί, η Μπου, εισβάλλει στην Μπαμπουλόπολη, θα επικρατήσει το σώσε, ενώ ο Σάλι και ο Μάικ, στην προσπάθειά τους να το κρύψουν, ανακαλύπτουν την μυστική επιχείρηση  του Ράνταλ, εκείνος απαγάγει παιδιά και η μηχανή του τους ρουφάει τις κραυγές. Σύντομα οι δύο φίλοι θα ανακαλύψουν πως μπλεγμένος στην επιχείρηση είναι και ο ίδιος ο Καβούριας , ο διευθυντής της "ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΑΕ"..Ο Σάλι και ο Μάικ θα εξοριστούν , μα θα επιστρέψουν δυναμικοί και θα καταφέρουν να νικήσουν τον Ράνταλ και τον Καβούρια και να πάνε την Μπου πίσω στο σπίτι της . Πλέον η επιχείρηση "ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΑΕ" θα είναι μια εταιρεία που παράγει ενέργεια χάρη στο γέλιο των παιδιών..."""

Μια από τις αγαπημένες μας ταινίες...μια ταινία που μας προβλημάτισε ιδιαίτερα με την πονηριά των "κακών" τεράτων..."Γιατί μαμά, κάνουν αυτά τα κακά πράγματα και θέλουν να τρομάζουν τα παιδιά στον ύπνο τους?"  Οι γνωστές ερωτήσεις...
Λατρεύουμε τον Σάλι και τον Μάικ...όπως επίσης και την Μπου ...








Η Μπου...η αγαπημένη της Άρτεμις από την ταινία "ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ ΑΕ"..το πιο γλυκό κοριτσάκι που στην συγκεκριμένη ζωγραφιά, είναι κρυμμένη στον καλό της "γατούλη" ....




Ο Μάικ Βασόβσκι είναι ο αγαπημένος του Κωνσταντίνου...Ο φίλος του Σάλι , ένα βολβό του ματιού με χέρια και πόδια....αστεία φάτσα και απίσευτα έντονος χαρακτήρας...







SHREK 

"""Η ζωή του Σρεκ, ενός άσχημου και μοναχικού τέρατος (Ogre), αναστατώνεται από την ξαφνική εισβολή στην βαλτώδη οικία του ενός πλήθους παραμυθένιων χαρακτήρων (ανάμεσά τους η χιονάτη, ο πινόκιο, ο κακός λύκος κτλ), οι οποίοι αιχμαλωτίστηκαν εκεί από τον μοχθηρό λόρδο Φαρκάντ. Ο μόνος τρόπος για να γλυτώσει από τους ενοχλητικούς "συγκατοίκους" είναι να δεχτεί την πρόταση του Φαρκάντ, να ελευθερώσει την όμορφη πριγκίπισσα Φιόνα, μέλλουσα νύφη του λόρδου, από τον μακρινό επικίνδυνο πύργο, στον οποίο βρίσκεται φυλακισμένη..."""

Εδώ ζωγραφίσαμε τον γλυκύτατο γάιδαρο...


       Περιμένουμε να στεγνώσει....




Σάββατο, 26 Μαΐου 2012


Ζωγραφίζοντας μέσα από τα παραμύθια....


Πριν λίγες μέρες,σκεφτήκαμε με τον Γιώργο, τον Κωνσταντίνο και την Άρτεμις, πως μπορούμε να  ζωγραφίζουμε χαρακτήρες μέσα από παραμύθια ..Μέσα στα παραμύθια οι χαρακτήρες αυτών , έχουν πάντοτε ένα τέλος..Εμείς θα προσπαθήσουμε να δώσουμε διαφορετικές μορφές σ αυτούς τους χαρακτήρες και να δούμε πως θα μπορούσε να ήταν αυτό το τέλος αν κάποια πράγματα ήταν διαφορετικά...και έτσι θα δημιουργήσουμε τα δικά μας παραμύθια...Σήμερα διαβάσαμε το παραμύθι με τον λαγό και την χελώνα .... 

Κάποτε ζούσε ένας λαγός, που του άρεσε να υπερηφανεύεται για την εξυπνάδα του και την γρηγοράδα του..
"Είμαι πιο γρήγορος, έπρεπε να είμαι βασιλιάς." 
Μια μέρα ο τυφλοπόντικας έτυχε να τον ακούσει και νευρίασε πολύ...Έτρεξε στην φίλη του την χελώνα και της παραπονέθηκε..
"Ποιος νομίζει πως είναι ο κυρ λαγός και θέλει να μας έχει όλους υπηκόους του"..
 Πήγαν στην κουκουβάγια, το πιο σοφό πουλί του δάσους και της είπαν τι συνέβει.
" Μόνο η χελώνα μπορεί να δώσει ένα καλό μάθημα στον αλαζόνα λαγό"...
Κανόνισαν έναν αγώνα δρόμου...
"Εσύ το πιο αργό ζώο του δάσους, θέλεις να με συναγωνιστείς ? είμαι ο γρηγορότερος και εξυπνότερος απ όλους ", είπε ο λαγός...
...................................................................
Το παραμύθι το ξέρετε όλοι φαντάζομαι...
...................................................................
"Ηθελες να γίνεις βασιλιάς ... βασιλιάς της αλαζονείας να λες καλύτερα..."  είπε ο τυφλοπόντικας..
Η χελώνα κέρδισε τον λαγό σε αγώνα δρόμου... όχι βέβαια γιατί τρέχει πιο γρήγορα απ αυτόν..αλλά γιατί παρέμεινε πιστή στον σκοπό της και δεν έδειξε όπως ο λαγός αλαζονεία." 
...................................................................

"Μαμά, τι είναι αλαζόνας ?"

Έπρεπε να απαντήσω...πως όμως να απαντήσεις όταν ξέρεις τις επόμενες ερωτήσεις που θα σου κάνουν...
"Αλαζόνας είναι ο άνθρωπος εκείνος που έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στις ικανότητές του και θεωρεί ανώτερο τον εαυτό του από τους άλλους"..
Οι επόμενες ερωτήσεις πολλές .... 

Επιλέξαμε να ζωγραφίσουμε την χελώνα γιατί ο λαγός δεν μας άρεσε έτσι όπως συμπεριφέρθηκε... κάναμε όμως μια χελώνα πιο δραστήρια, πιο γρήγορη και πιο " ανανεωμένη" ... όχι αυτή του παραμυθιού..γιατί την κορόιδευε ο κακός λαγός και δεν μπορέσαμε να τον μαλώσουμε...μια χελώνα του 2012...







Αναμένουμε να στεγνώσει το περίγραμμά της και να την "ζωντανέψουμε" με χρώματα...Γιατί η ζωή θέλει χρώμα για να είναι πιο όμορφη.....



Στέγνωσε επιτέλους...επιλέξαμε τα χρώματα μετά από "κλήρωση" γιατί οι απόψεις μας ήταν διαφορετικές...η "δραστήρια, γρήγορη και ανανεωμένη " χελώνα μας...έχει ήδη πάρει μορφή και είναι έτοιμη να συνεχίσει την πορεία της...χωρίς να φοβάται πια τον κακό κύριο λαγό, ο οποίος, εάν βρεθεί ξανά μπροστά της , θα την δει  πάνω στην σανίδα του skate  και  δεν θα θελήσει να αναμετρηθεί μαζί της..
Τώρα θα καταλάβει  αυτός ο κύριος λαγός, πως πάντα είναι ιερός ο σκοπός της και απόλυτα πιστή σ αυτόν , γιατί έχει γίνει με την βοήθεια μιας άλλης έκδοσης του παραμυθιού,  μια άλλη χελώνα απ αυτή που ήξερε...
Και δεν θα  αμφισβητήσει  ξανά την νοημοσύνη της...


Κι έζησαν  αυτοί  καλά ....



Υπάρχουν και τα παραμύθια με τις κακιές μάγισσες και τις νεραιδούλες...κάτι απ αυτό πήραμε ώστε να ζωγραφίσουμε έναν ακόμη βάτραχο...

" Ο πρίγκιπας έγινε βάτραχος "..
Και σ αυτά τα παραμύθια πάντα μια κακή μαγισσούλα μεταμορφώνει τον καλό πρίγκιπα σε βάτραχο..Και μια καλή νεραιδούλα πάντα βρίσκεται κάπου εκεί να δώσει ένα γλυκό φιλάκι στον βάτραχο και να τον κάνει και πάλι πρίγκιπα....τον δικό της πρίγκιπα....








Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

"Κάβουρας"

Σε λίγες μέρες πλησιάζει η καλοκαιρινή γιορτή του νηπιαγωγείου και ο Κωνσταντίνος με τους φίλους του θα πρέπει να κάνουν ένα θεατρικό με θέμα τον "κάβουρα".. Πως να ντυθούν ώστε να είναι  άνετοι ( να χορεύουν, να τραγουδούν και να τρέχουν ) χωρίς να φορούν κάτι που να τους ενοχλεί , όπως για παράδειγμα μια στολή...Ετσι λοιπόν, αποφασίσαμε με τις δασκάλες, να προσπαθήσω να ζωγραφίσω έναν γλυκύτατο κάβουρα στην λευκή μπλούζα του ... Ψάξαμε με τον Κωνσταντίνο στο ίντερνετ , να βρούμε έναν κύριο κάβουρα που να μας αρέσει...ο ένας που μας άρεσε είχε ωραία μάτια αλλά δεν μας κάλυπτε  το υπόλοιπο σώμα του..ο άλλος, δεν είχε τα μάτια που θέλαμε, αλλά είχε το σώμα που μας άρεσε..¨Ηθελε έναν κάβουρα που να μοιάζει και στους δύο...Κι έτσι, ζωγράφισα τα μάτια του ενός και το σώμα του άλλου...η φωτογραφία δεν είναι αντιπροσωπευτική αλλά θα ακολουθήσουν οι επόμενες μόλις το έργο τελειώσει...






Είναι πολύ γλυκός και χαρούμενος ο κάβουρας ομολογώ...αλλά το πιο όμορφο της υπόθεσης...είναι το τεράστιο χαμόγελο του Κωνσταντίνου....




Αυτή η όμορφη μπλούζα θα πρέπει να μεταφερθεί στο νηπιαγωγείο ... Αν αρέσει και στους υπόλοιπους, τότε θα πρέπει να ζωγραφιστούν και οι μπλούζες των φίλων μας , που συμμετέχουν στο  ίδιο θεατρικό...Οπότε, έχουμε όλοι αγωνία για το τι θα γίνει...Οπως και να χει όμως...εμείς θα φοράμε την μπλούζα μας όλο το καλοκαίρι...και θα χαμογελάμε γιατί το κάναμε με μεράκι και πολύ αγάπη...



                                                        Η μπλούζα μας τελικά άρεσε....


Τόσο στις δασκάλες , όσο και στις μανούλες ... Κι έτσι λοιπόν , ο Κωνσταντίνος και εγώ ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε χαρούμενους κάβουρες για τους συμμαθητές μας.. Τον Νεκτάριο, τον Πέτρο και τον Βαγγέλη...

                                                                 Νεκτάριος




                                                                      Πέτρο



                                                                       Βαγγέλης



                                                       Νεκτάριος-Πέτρο-Βαγγέλης


Θα περιμένουμε να στεγνώσουν... Και μετά θα τους χρωματίσουμε...Να γίνουν έτοιμοι "κύριοι" κάβουρες....Ο Κωνσταντίνος είναι λίγο ανυπόμονος και θέλει τώρα να χρωματίσουμε και να τελειώσουμε τις μπλούζες... χαχαχα ...
Πρέπει όμως να κάνουμε υπομονή...Γιατί θέλουμε αυτές οι μπλούζες να είναι όμορφες για να τις  δώσουμε με μεγάλη χαρά στους φίλους μας ....


Έτοιμες οι μπλούζες μας...στέγνωσε το περίγραμμα του κάθε κάβουρα και είμαστε έτοιμοι να γεμίσουμε το εσωτερικό του με κόκκινο χρώμα...ο Κωνσταντίνος έχει αναστατωθεί και θέλει όλους μαζί να τους χρωματίσουμε....χαχαχαχα...αχ αυτή η ανυπομονησία των παιδιών...


Τα καταφέραμε...ένας ένας κάβουρας είναι έτοιμος .. 
Ένα τεράστιο χαμόγελο γεμάτο ευτυχία στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου...Θέλει να ξημερώσει και να πάει τις μπλούζες των συμμαθητών του... 


Είναι χαρούμενος και απόλυτα ικανοποιημένος....
"Μαμά...θα τρελαθούν οι φίλοι μου...μπορώ να τους πω πως είσαι ζωγράφος ?"
Τι μπορείς να πεις σ ένα παιδί που πλημμυρίζει από ευτυχία και χαρά...Την αλήθεια...μόνο την αλήθεια...
"Ναι γλυκέ μου , θα τους αρέσει πολύ...Η μανούλα δεν είναι ζωγράφος...Συμμετείχε σε μια όμορφη ιδέα για να μπορέσει να γίνει το θεατρικό σας ακόμη ωραιότερο ..."





Τώρα είμαι κι εγώ απόλυτα ικανοποιημένη για το αποτέλεσμα...όχι μόνο με αυτό που βλέπω, αλλά κυρίως με την χαρά του Κωνσταντίνου...Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα στον κόσμο, όταν βλέπεις  ένα τεράστιο χαμόγελο ενός παιδιού...τα παιδιά είναι ότι πιο αγνό αναπνέει στην ζωή...και οφείλουμε να προσπαθούμε για πολλά τέτοια χαμόγελα....


Καλή επιτυχία λοιπόν στο θεατρικό σας γλυκέ μου Κωνσταντίνε....



Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

                                                       ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ


Ξεκινήσαμε με τις χρωματικές αποχρώσεις που άρεσαν στην πριγκιπέσσα μου...




Αφού στέγνωσε ο πίνακας , φτιάξαμε το κάστρο της κι εκείνη μέσα ( την όμορφη αγαπημένη της κούκλα )...Μας αρέσουν πολύ και οι πεταλούδες , τις προσθέσαμε κι αυτές...




Ολοκληρώσαμε τον πίνακα που είναι ένας "ροζ" κόσμος και ο ωραιότερος για μας....






Και αναμένουμε σε λίγο και την συνέχεια.....


Να και ο ήλιος που έλειπε και η χρυσόσκονη , για να τελειώσει το πίνακας που ανήκει στην γλυκια μου πριγκιπεσσα... 







¨Ενας ακόμη πίνακας ....


Αποφασίσαμε να φτιάξουμε σε μια καλή μας φίλη έναν πίνακα ...
Η πριγκιπέσσα μου να λέει τις ιδέες της κι εγώ να ζωγραφίζω...
Ας δούμε λοιπόν πως ξεκινήσαμε ...

Ζωγραφίσαμε τους ίδιους χρωματισμούς με τον δικό μας πίνακα...




             Θελήσαμε να προσθέσουμε αντικείμενα πάνω....Το κάναμε...






                      Προσθέσαμε έναν πιο μικρό καμβά...τον βάψαμε λαχανί χρώμα...
                  Προσθέσαμε κορδέλα , ζωγραφίσαμε τον ήλιο, βάλαμε λουλουδάκι....





                         Προσθέσαμε και την άλλη μας αγαπημένη κουκλίτσα με τα "προσωπικά της" αντικείμενα και ο πίνακας τελείωσε....







Ελπίζουμε να σου αρέσει πολύ !!!!!


Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012



Μέσα σ αυτόν τον πίνακα απεικονίζεται ο χαρακτήρας ( σχήμα ) και τα συναισθήματα  (χρώματα )  του ανθρώπου...


ΧΡΩΜΑΤΑ


Μπλε: Συμβολίζει την ηρεμία και τη γλυκύτητα, την καθαρή σκέψη, τη λογική συμπεριφορά, το κρύο και την καθαρότητα της ψυχής. Δροσίζει και ηρεμεί, είναι το χρώμα του διαλογισμού και της περισυλλογής .Θεωρείται ψυχρό χρώμα και είναι το χρώμα του ουρανού και του αέρα, της σοφίας και της εσωτερικής αρμονίας.


Πράσινο: Συμβολίζει την ελπίδα για ζωή, την αναγέννηση και την ανάσταση. Θεωρείται το χρώμα της αρμονίας, της κοινωνικής προσφοράς, του αλτρουισμού. Είναι το χρώμα της φύσης και της ισορροπίας.


Τιρκουάζ: Συμβολίζει την εσωστρέφεια, αναγέννηση, πρόοδο, ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση. Χρώμα που εκφράζει την αγνή καρδιά, την φρεσκάδα ενώ ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία. 


Καφέ: Χρώμα που ενθαρρύνει την ευσυνειδησία και την εξυπνάδα όσο αφορά τα χρήματα. Δηλώνει σταθερότητα στις συνήθειες και στις πεποιθήσεις, ενώ παράλληλα εκφράζει αξιοπιστία και ικανότητα στις πωλήσεις.



ΣΧΗΜΑ 
Στα Διονυσιακά μυστήρια, ο  ρόμβος που ταυτιζόταν συχνά με την ίυγγα, είναι ένα παρεμφερές με αυτήν παιχνίδι, που είχε να κάνει με την  μαντεία και την μαγεία. Σε αντίθεση με την ίυγγα, που ήταν τροχός ή στρογγυλός δίσκος, ο ρόμβος αποτελούνταν από δύο ισόπλευρα τρίγωνα ενωμένα στην βάση τους, που σχημάτιζαν ένα λοξό, ισόπλευρο παραλληλόγραμμο.
Ήταν όργανο  γοητείας, που χρησιμαγείας.οποιόταν στην διάρκεια των Διονυσιακών μυστηρίων. Φαίνεται ότι επειδή είχε την δυνατότητα να περιστρέφεται, πήρε την ονομασία ρόμβος, από το ελληνικό ρήμα ρέμβω (=περιστρέφομαι) και ακριβώς λόγω αυτής της ιδιότητας ή ικανότητας περιστροφής, ρόμβοι ονομάστηκαν και όσα αντικείμενα μπορούσαν να περιστραφούν, όπως η ίυγγα, ο στρόμβος (σβούρα) ή το αδράχτι.
Το ρομβοειδές σχήμα και η περιστροφική κίνηση ταυτίστηκαν με τη μαγεία γιατί φαίνεται πως τις συνέδεε κάποια πεποίθηση που υπήρχε στην αρχαιότητα για την κυκλική κίνηση, την οποία διευκόλυνε αυτό το σχήμα. Έτσι η ονομασία ρόμβος χρησιμοποιείται από τους συγγραφείς κυρίως με τη σημασία ενός οργάνου μαγειας..

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Η "ΑΡΜΟΝΙΑ" ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΧΕΣΗΣ !!!


Ενας υπέροχος πίνακας με ιδιαίτερο στυλ !!!
Θέλησα να εκφράσω  με χρώματα την συνύπαρξη των δύο ανθρώπων, οι οποίοι έχουν την απόλυτη αρμονία στην σχέση τους....



Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Blue board

Το μπλε είναι τυπικά το ουράνιο χρώμα, αυτό που αναπτύσσει σε βάθος το στοιχείο της ηρεμίας..Είναι το απόλυτο χρώμα της Ελλάδας...το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας...



Αυτός ο πίνακας, φτιάχτηκε με πολύ αγάπη ... τα συναισθήματα που υπήρχαν σχεδιάζοντας, ήταν μοναδικά και ξεχωριστά... Ο στόχος ήταν να περιγράψω αυτά τα συναισθήματα μέσα από το χρώμα της ηρεμίας ... το μόνο που κάλυπτε την εικόνα μου εκεί, ήταν να ενώσω δύο άκρες....έτσι , ένωσα τον ουρανό με την θάλασσα...μερικές φορές, όταν δεν μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να ενώσουμε δύο άκρες και να τις φέρουμε κοντά...απλά τις ζωγραφίζουμε.....και όλο αυτό που νιώθουμε...το έχουμε κοντά μας...






Πέρυσι το καλοκαίρι, επισκεφτήκαμε μια υπέροχη παραλία...έβλεπες το απέραντο Αιγαίο και θαύμαζες το "απόλυτο" μπλε της θάλασσας και του ουρανού...η παραλία αυτή, ήταν "γοητευτική", μοναδική και ξεχωριστή...με πέτρες που είχε αυτή η παραλία, είχαν κάτι ξεχωριστό πέρα από το σχήμα τους και το χρώμα τους....πατούσες πάνω τους και δεν ένιωθες να καίγεσαι...Κατέγραψα αυτή την εικόνα στο μυαλό μου...πήραμε πολλές απ αυτές τις πέτρες ... και προσπάθησα να το αποτυπώσω στον καμβά....αργότερα..κόλλησα και τις πέτρες ... κι έτσι αυτή η παραλία , δεν είναι μακριά..............





Λίγες μέρες πριν...